المنسىّ : درد ران گرفته و فرامشت كرده ( تكملة / 701 ) المنشلة : جاى حلقهء انگشترى از انگشت ( السّامى / 37 ) المنصع : نشستن‌گاه ( قانون / ج 2 / 988 ) المنضج : [ دارو ] كه بپزد ( المرقاة / 47 ) المنطب : پچشك ( قانون / ج 1 / 179 ) المنطق : كمر ( تاج / 542 ) ، كمر ( تاج / 573 ) المنطق : كمر ( تكملة / 648 ) منطقة : كمر ( دستور / 544 ) المنقب : آن كه بدان آب بگشايد ( البلغة / 137 ) المنقبة : آن [ شكستگى سر ] كه استخوان بيرون گيرند ازو ( السّامى / 242 ) ، آهنى كه بيطار به دو آب بگشايد از شكم چارپاى ( قانون / ج 1 / 163 ) المنقّلة : آن شكستگى سر كه استخوان بيرون گيرند از او ( تكملة / 372 ) ، آن شجه كه استخوان بيرون گيرند از او ( تكملة / 693 ) ، شكستگى سر كه استخوان بيرون كنند از وى ( تاج / 573 ) ، شكستگى سر كه استخوان به‌در آيد ( قانون / ج 3 / 1330 ) ، شكستگى سر كه از استخوان بيرون آيد ( قانون / ج 3 / 1365 ) المنكب : دوش ( المرقاة / 12 ) ، ( مقدّمة / 186 ) ، ( البلغة / 30 ) ، سركفت ( تكملة / 596 ) المنىّ : آب پشت ( دستور / 521 ) ، آب مردى ، آب پشت ( مقدّمة / 198 ) ، آبى كه ازو فرزند بود ( قانون / ج 3 / 1760 ) ، آن آبى كه بچه از آن درآيد ( المرقاة / 3 ) ، زهر كشنده ( قانون / ج 3 / 1760 ) الموارن : نرمه‌هاى بينى ( قانون / ج 3 / 1612 ) الموتن : زنى كه كودك نگوسار زايد ( تاج / 555 ) موخّر العين : گوشهء چشم از سوى گوش ( مقدّمة / 179 ) المورد : آب‌خوره ( تكملة / 613 ) المورود : تب گرفته ( تاج / 518 ) ، ( قانون / ج 1 / 504 ) المورىّ : درد اشكم گرفته ( تكملة / 701 ) الموسرج : چند نخدى از ديده بيرون آمدن ( المرقاة / 63 ) الموسى : ستره ( المرقاة / 52 ) ، ( البلغة / 133 ) الموضحة : آن شكستگى سر كه استخوان را پيدا كند ( تكملة / 372 ) ، آن شجه